By پرهام

رفیق من سنگ صبور غمها

به دیدنم بیا که خیلی تنهام

هیشکی نمیفمه چه حالی دارم

چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونم و دلزده از لیلی ها

خیلی دلم گرفته از خیلی ها

نمونده از جوونی هام نشونی

پیر شدم پیر شدم پیر تو ای جوونی

تنهای بی سنگ صبور  خونه  سرد رو سوت و کور

 توی شبهات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست

اگر چه هیچکس نیومد

سری به تنهاییت نزد

اما تو کوه درد باش

طاقت بیار و مرد باش

اگر بیای همونجوری که بودی

کم میارن حسودا از حسودی

صدای سازم همه جا پر شده

هر که شنیده از خودش بیخوده

اما خودم پر شدم از گلایه

هیچی ازم نمونده جز یه سایه

سایه ای که خالی از عشق و امید

همیشه محتاجه به نور خورشید

تنهای بی سنگ صبور  خونه  سرد رو سوت و کور

 توی شبهات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست

اگر چه هیچکس نیومد

سری به تنهاییت نزد

اما تو کوه درد باش

طاقت بیار و مرد باش
listen

يك پاسخ برايش بگذاريد